Browsing Tag

Altena

Achter gesloten deuren

1 februari 2015

Nee, deze blog gaat  niet over de TV serie op NET5. In deze “scripted reality” serie worden verhalen nagespeeld van mensen die een groot geheim met zich meedragen. Ik ken de serie persoonlijk niet maar de meest ingewikkelde problemen komen getuige de website aan bod. Ook het succesvolle boek van John Grisham uit 1992 waarin twee rechters van het hoogste rechtsorgaan in Amerika worden vermoord staat hier niet centraal. Het gaat gewoon over de raad in Aalburg.

Afgelopen raadcyclus vergaderde de raad van Aalburg maar liefst twee keer achter gesloten deuren. Is dat wel een positieve ontwikkeling?

Soms zijn er goede redenen om te grijpen naar het middel van de beslotenheid en vertrouwelijkheid. Bijvoorbeeld als er zaken besproken en/of besloten moeten worden waarbij de veiligheid van personen in het geding is. Of een situatie waarbij er grondexploitaties worden besproken. Marktpartijen zouden een concurrentievoordeel qua onderhandelingspositie kunnen creëren als bekend is tegen welke prijs bepaalde gronden in de boeken van de gemeente staan.

Steeds vaker wordt in Nederland naar het middel gegrepen van besloten vergaderingen waarbij geheimhouding wordt opgelegd. Het meest bekende voorbeeld is de zogenaamde commissie “Stiekem” waarbij de fractievoorzitters van de Tweede Kamer vertrouwelijk worden bijgepraat over de stand van zaken van onze informatie- en veiligheidsdiensten. De landelijke politiek komt steeds meer in een spagaat over deze commissie. Stel, men hoort daar dat miljoenen bel gegevens doorgegeven worden aan de Verenigde Staten dan kan men daar in de Tweede Kamer helemaal niets mee doen. Frustrerend natuurlijk en men is zoekende naar de juiste vorm.

In Aalburg ontstaat nu iets soortgelijks. Afgelopen week werd in alle drie de raden binnen het Land van Heusden en Altena een besloten raadsvergadering belegd waarin geheimhouding werd opgelegd. Gezien het feit dat dit in drie gemeente bijna tegelijkertijd plaats vond, vertel ik geen geheim dat het onderwerp het proces van samenwerking binnen het Land van Heusden en Altena was.  Is het dan wel terecht dat dit vertrouwelijk gebeurd? Volgens mijn beoordeling komt met dit onderwerp de veiligheid van personen niet in het geding. Ik zie ook geen concurrentievoordeel voor marktpartijen. Het enige criterium wat ik kan bedenken is de politieke gevoeligheid van dit onderwerp.

Zonder dat de webcam meedraait en/of media aanwezig zijn voelen mensen zich wellicht vrijer om te zeggen wat ze echt vinden. Wellicht geven portefeuillehouders een kijkje in de keuken en willen ze polsen hoe e.a.a. politiek valt. Of er zijn andere strategische overwegingen. Feit is in ieder geval dat de inwoners van Aalburg nu niet weten wat er besproken is. Terwijl het toch heel belangrijk kan zijn voor de toekomst van ons gebied.

Het college heeft eerder aangegeven dat men in februari hun eigen visie op de samenwerking in het Land van Heusden en Altena zou presenteren. Dit zou dan in alle openbaarheid in de raad van Aalburg opiniërend behandeld worden. De agenda van deze vergadering is inmiddels gepubliceerd. De visie ontbreekt. Schijnbaar worden de kaarten tegen de borst gehouden. Misschien komt het later als Veerman zijn rapport heeft gepresenteerd?

Allemaal vragen. Eén ding is geen vraag voor mij. Met betrekking tot dit onderwerp moet zo snel mogelijk de openbaarheid weer gezocht worden. Het is niet democratisch dat dit in de achterkamers wordt beklonken c.q. voorgekookt. Elke Aalburger mag weten hoe de politieke partij waar men op heeft gestemd zich houdt aan haar verkiezingsbelofte(n). Daarom moeten we onze eigen commissie stiekem maar gauw afschaffen. Al voordat ie officieel is ingesteld.

 

Tekentafeldemocratie in Altena

20 december 2014

Afgelopen week presenteerde het bureau ‘Atlas voor gemeente’ hun visie op de toekomst van gemeenten in Nederland. Op termijn, voorspelt men,  zullen er nog maar 57 gemeenten bestaan in Nederland.  Hierbij wordt elke gemeente vorm gegeven door een centrum stad met daarom heen kleine en grotere kernen.

Concreet zou dit voor het Land van Heusden en Altena beteken dat het gebied wordt opgesplitst in drie delen. Werkendam en Woudrichem worden onderdeel van de gemeente Gorinchem. En Aalburg wordt op zich zelf volledig opgesplitst. Een deel komt bij de gemeente Tilburg, een stuk bij Den Bosch en Meeuwen valt het zelfde lot ten deel als Werkendam en Woudrichem.

Natuurlijk is hier sprake van zogenaamde tekentafeldemocratie. Niet gehinderd door historisch perspectief en gevoelens van inwoners wordt vanuit Den Haag een visie over het land uitgestort. Zonder hierbij te kijken naar de details gaat het natuurlijk om de grotere gedachte die achter deze monsterlijke herindeling schuil gaat.

De onderzoekers geven in hun artikel een aantal belangrijke criteria:

1.       Dorpen zijn alleen levensvatbaar met een aantrekkelijke centrumstad in de buurt.

2.       Gemeenten krijgen steeds meer (financiële) verantwoordelijkheden die op de schaal van de huidige gemeente vaak moeilijk te behappen zijn.

3.       Woningmarkt, arbeidsmarkt en het gebruik van allerlei voorzieningen overstijgt de grenzen van de huidige gemeenten.

4.       Kleinere gemeenten zijn niet meer in staat om zelfstandig voorzieningen te financieren. De bodem van de schatkist is vaak in zicht.

5.       Er bestaat een optimaal gebied voor lokaal bestuur, waarbinnen kosten en baten van publieke investeringen in één hand komen te liggen, en de lusten en lasten van beleid door dezelfde mensen worden gevoeld.

Op zich zijn bovenstaande argumenten waar. Het legt ook bloot wat de dillema’s zijn bij het zelfstandig voortbestaan  van de huidige gemeente Aalburg.

Er is in mijn ogen ook een belangrijk tegenargument te benoemen voor de schaalvergroting. Dat is de democratische legitimiteit van de volksvertegenwoordigers. Zelf vind ik het heel prettig dat ik als volksvertegenwoordiger in de raad bij veel onderwerpen weet welke mensen, verenigingen of betrokkenen geholpen of geraakt worden door een besluit.

Vorige week nog kwam een inwoner me opzoeken om me aan te spreken op mijn rol als raadslid. Een interessant gesprek was het vervolg.  Uiteraard heb ik een stukje huiswerk meegekregen waarmee iets kan in de raad. Die verbondenheid tussen inwoner, ondernemers, maatschappelijk middenveld en de lokale volksvertegenwoordigers wordt minder als de schaalvergroting te ver door schiet.

Enkele weken geleden mocht ik, in mijn rol als fractievoorzitter, in gesprek met Cees Veerman over de bestuurlijke toekomst van het land van Heusden en Altena. Als belangrijke boodschap heb ik meegegeven dat ik me zorgen maak over continuïteit van de gemeente Aalburg. Financieel ziet het er niet best uit. De meerjarenbegroting, is gebaseerd op drijfzand.  Aan de andere kant is de wijze waarop we als kleine gemeente aan de slag zijn gegaan met de decentralisaties een mooi voorbeeld waarin een kleine gemeente ook groot kan zijn.

Ik heb o.a. meegegeven dat het CDA Aalburg een voorstander zijn van een grotere gemeente binnen het land van Heusden en Altena mits dit meerwaarde biedt voor de inwoners  op het gebied van zorg, werk, veiligheid en voorzieningen. Het merk Land van Heusden en Altena kan versterkt worden indien hier succesvolle voorbeelden van worden gevormd. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een arbeidsbureau voor de regio wat korte lijnen heeft met de ondernemers. Of aan zorgteams naar Aalburgs voorbeeld die onderling ervaringen uitwisselen en minder afhankelijk zijn van één of twee ambtenaren. Ook het in stand houden van  volwaardig politiebureau is genoemd, alhoewel dit wordt opgelegd vanuit de nationale politie.  Bij centrale voorzieningen kan gedacht worden aan de bibliotheek, Altena Road Runners.

Een tweede voorwaarde is dat parallel hieraan de lokale gemeenschappen in de dorpen verder gestimuleerd en versterkt worden. Dorpsraden kunnen hierbij een positieve rol vervullen. Maar Samen Doen moet meer zijn dan alleen gezamenlijk schoffelen. De vorming van lokale coöperaties voor mantelzorg, boodschappendienst, gezamenlijke maaltijden. Er zijn allerlei voorbeelden te verzinnen.

Holle containerbegrippen zoals bestuurskracht en concurrentiekracht zeggen me niet zoveel. Hetzelfde geldt voor de identiteit van Aalburg. Die bestaat in mijn ogen namelijk niet. De identiteit wordt bepaald door de directe leefomgeving waarin je woont. En die is in dorp verschillend.
Het gaat er mij meer om of ik me kan verantwoorden richting mede-inwoners en ondernemers binnen de gemeente. Hebben we met elkaar de juiste beslissingen genomen voor de toekomst van onze gemeenschappen op zowel korte maar zeker ook de lange termijn.

Dat biedt veel meer dan tekentafeldemocratie. Het zal me benieuwen wat in januari uit de koker van dhr. Veerman komt.  Het beloofd in dat opzicht alleen al, in 2015 een interessant (politiek) jaar te worden in Aalburg.