Monthly Archives

maart 2015

Dorpsraad 2.0 in Aalburg

21 maart 2015

de cirkel van overheidsparticipatieOverheidsparticipatie.  Een woord wat niet meer weg te denken is in de visie en stukken van menig gemeente. Overheden, dus ook lokale overheden trekken zich terug en geven meer ruimte aan inwoners. De gemeente faciliteert, stelt kaders en ondersteunt inwoners, organisaties en ondernemers bij het oppakken van initiatieven die de lokale leefbaarheid bevorderen.

Mooie volzin die moet verbloemen dat de overheid in Nederland zoveel taken op zijn eigen bordje heeft gelegd dat het niet meer te betalen is. Men wil een aantal taken afstoten. Sommige noemen dat keiharde bezuinigingsmaatregelen. Ik zie dit toch meer als “dwingen tot geluk”. Bijna elke vrijwilliger ervaart namelijk grote voldoening uit de taken en verantwoordelijkheden die hij of zij zelf heeft opgepakt. Of het nu is bij de sportvereniging, kerk, welzijnsorganisatie of als mantelzorger.  Samen kunnen we meer was ooit een verkiezingsslogan van het CDA.  Een waarheid als een koe. Uiteraard wel met een kanttekening. We mogen zeker een beroep doen op elkaar maar de overheid moet wel als vangnet en facilitator blijven opereren.

De gemeente Aalburg pretendeert voorop te lopen in deze omslag van denken. Of dat werkelijk zo is durf ik te betwijfelen. In onze regio worden altijd al veel zaken opgepakt door vrijwilligers. Of er nu op het gemeentehuis en al onze dorpen al sprake is van zo’n grote omslag in denken én handelen weet ik niet. Maar een begin is er zeker gemaakt. Om deze omslag te bevorderen is Aalburg rond 2004 gestart met het instellen van dorpsraden. Inmiddels is er met uitzondering van de kern Wijk en Aalburg overal een dorpsraad. Tot op heden zijn de dorpsraden veelal benut als klankbord, werden er gezamenlijk klussen opgeknapt en heeft men een rol vervult bij de uitvoering van de IDOP’s.

Aalburg wil graag door met de dorpsraden. En terecht. In een poging om dit te stimuleren is echter, in mijn ogen onbedoeld, de plank misgeslagen. Met behulp van een extern bureau ContourdeTwern ( waarom niet zelf??? ) is een nieuwe visie en convenant opgesteld.  Op 31 maart a.s. moet deze in de raadsvergadering worden vastgesteld. In dit convenant worden een aantal voorstellen gedaan die nu juist niet passen bij het door Aalburg zo gepredikte begrip overheidsparticipatie. Door bijvoorbeeld te stellen dat er sprake moet zijn van verplichte contributie en regelmatig termen richting de dorpsraad op te nemen zoals “moeten” en “dienen” schiet men weer in de reflex van dwingende kaders vanuit de gemeente naar de inwoners. Ook wordt de term dorpsraad 2.0 gebezigd. Een nieuwe verbeterde versie van wat al bestaat dus. Wat er nu precies beter en anders wordt is mij en ik denk ook de dorpsraden niet precies duidelijk. Kans vooralsnog gemist maar er is op 24 maart nog een herkansing.

Mijn advies is simpel. Geen verplichte contributie of automatische lidmaatschappen. Laat de dorpsraden en hun leden dit zelf bepalen. Een dorpsraad beslist zelf in welke mate men taken naar zich toe kan of wil trekken. Pakt men een taak of project op, dan horen hier uiteraard wel verantwoordelijkheden en bevoegdheden bij. Kortom laat de initiatieven van onderop komen zodat de dorpsraad een katalysator kan zijn én blijven voor het proces van overheidsparticipatie. Onder druk van de terugtrekkende overheid verwacht ik dat dit proces min of meer vanzelf op gang blijft. Voorwaarde hiervoor: Blijf de dorpsraden wel faciliteren, ondersteunen, waarderen en stimuleren. Gebruik de dorpsraad als klankbord en partner in het stimuleren van de lokale leefbaarheid.

Lukt het onverhoopt niet om in Wijk en Aalburg een dorpsraad op te richten? Jammer, maar geen nood. Blijkbaar is er dan nog geen behoefte onder de inwoners en pakken andere maatschappelijke organisaties dit wellicht (al) op. Of het is wellicht zo dat er gewerkt moet worden met een tweetal wijkraden voor één dorp. Maar het kan natuurlijk niet zo zijn dat de gemeente hier dan zaken zelf blijft uitvoeren die in andere dorpen door vrijwilligers worden opgepakt. We betalen immers in alle dorpen evenveel “gemeentelijke contributie”.

 

 

 

 

Rare verkiezingen

14 maart 2015

A.s. woensdag kunnen we weer naar de stembus. Precies één jaar na de gemeenteraadsverkiezingen mogen we nu stemmen voor provincie en waterschap. Als ik naar mezelf kijk heb ik een beetje gevoel bij de provincie en geen enkel gevoel bij het waterschap. Deze laatste laat ik dan verder ook buiten beschouwing. Ik snap eerlijk gezegd niet zo goed waarom deze waterschappen nog steeds een aparte bestuurslaag is die democratisch geworteld moet blijven.

Wat doen die provincies eigenlijk en waar kunnen we dus woensdag voor kiezen? En is dit wellicht ook geen overbodige bestuurslaag?

Eerst de makkelijkste vraag, de taken van een provincie. Kijkend naar de belangrijkste taken komt het hierop neer:

  • Men heeft een flinke vinger in de pap op het gebied van de ruimtelijke ordening. De gemeente Aalburg moet bestemmingsplannen laten goedkeuren door de provincie.  Kort gezegd komt het erop neer dat de provincie bepaald waar woningen gebouwd mogen worden en/of industrieterreinen komen.
  • Men houdt toezicht op het milieu en heeft een taak bij het natuurbeheer. Met name het eerste speelt in onze regio als agrarisch ondernemers iets willen met hun bedrijf moeten de trage ambtelijke molens in Den Bosch gaan draaien. HEt is noodzakelijk dat de plannen getoetst worden in het kader van milieu en omgeving. Maar het mag wel wat sneller. Geduld is hier een noodzakelijke eigenschap.
  • Ook houdt een provincie toezicht op de bestuurskracht en financiële positie van een gemeente. Zo moet óók de gemeente Aalburg elk jaar zijn (meer-jaren) begroting laten goedkeuren door de rekenmeesters uit de provincietoren in Den Bosch. Heel actueel bij deze taak: de provincie heeft een belangrijke rol bij de toekomst van de gemeenten binnen het Land van Heusden en Altena.
  • Beheer van provinciale (vaar)wegen.

Niet onbelangrijk is dat de leden van de provinciale staten de samenstelling bepalen van de Eerste Kamer. Als je het mij vraagt een ongewenste situatie. Dit omdat de verkiezingen voor de provincies wederom gekaapt worden door landelijke thema’s.  Het kan dus best zijn dat iemand het eens is met het provinciale verkiezingsprogramma van het CDA maar toch op een andere landelijke partij stemt omdat men denkt dat dit strategisch beter is.

Ook niet onbelangrijk is dat men in de provincie Noord-Brabant een grote pot geld heeft waar zowel vanuit Den Haag als vanuit de regio’s verlekkerd naar gekeken wordt. Den Haag moet er zijn handjes netjes van afhouden. Het is immers geld van Brabant en dat moet zo blijven. Dit geld wordt nu o.a. ingezet voor de leefbaarheid van de plattelandsgebieden.

Nu de vraag over de noodzaak van deze bestuurlijke middenlaag. Als ik eerlijk ben zit ik zelf een beetje in een spagaat en heb ik een standpunt wat binnen het CDA geen gemeengoed is. Naar mijn beoordeling is de bestuurlijke middenlaag van een provincie niet meer van deze tijd en veel te groot geworden. Er werken maar liefst 1500 ambtenaren bij de provincie die allerlei kaders creëren die men zelf gaat controleren. Afschaffen dus zou je denken. Maar welk orgaan gaat dan zorgen voor de taken die de provincie nu uitvoert? Nieuwe regio’s?  En betekent dit tegelijkertijd dat gemeenten veel groter moeten worden? In Denemarken heeft men in 2007 de provincies afgeschaft. Het schijnt daar goed te werken maar de situatie is niet helemaal vergelijkbaar met Nederland. Er zijn 5 regio’s ontstaan van ruim 400.000 inwoners en 98 gemeenten met een grootte van 35.000 inwoners. Vertaald naar onze situatie zou dit betekenen een nieuwe gemeente Altena welke valt onder de regio Dongemond of West-Brabant.  Misschien is het nog niet zo’n gek idee.  Ik stel twee voorwaarden. Als eerste moet de afstand tot de burger niet te groot worden en daarnaast moet het onder aan de streep efficiënter zijn.

Ondanks het feit dat het rare verkiezingen zijn, hoop ik in ieder geval dat u allemaal a.s. woensdag toch gaat stemmen. Mijn advies: Stem op een regionale kandidaat van een partij die meetelt in Den Bosch. Het is belangrijk dat er dichtbij aanspreekpunten zijn die iets kunnen bereiken met hun partij. Eén persoon uit onze regio heeft dat de afgelopen jaren in ieder geval bewezen en dat is Roland van Vugt( lijst 2 nr. 8 ). In zijn verkiezingskrant kunt u lezen wat hij allemaal heeft betekent voor het Land van Heusden en Altena en welk commitment hij geeft voor de komende vier jaar!

Veel succes bij het bepalen van uw stem.

Noord-Brabant-Vlag

 

Roorda vs. Aalburg ( 200.000 euro in de afvoer (Veense) put )

3 maart 2015

Afgelopen donderdag was er een artikel te lezen op de voorpagina van het Altena Nieuws over een bewoner van de Veense Put die al jarenlang een strijd voert om een vergunning te krijgen. Het gaat hier om dhr. A.C. ‘t Lam die naar zeggen van zijn advocaat, Mr. I. Roorda vanwege een overschrijding van drie vierkante meter  van het bouwblok stelselmatig wordt tegengewerkt.  En nog wel als enige op de gehele Veense Put! Het zou zelfs zo zijn dat de gemeente al 200.000 euro gemeenschapsgeld heeft besteed aan advocaatkosten om dhr. ‘t Lam tegen te werken. Tenminste, dat zou je bijna gaan geloven als je het artikel leest. Dat zou dan dus 66.666 euro per vierkante meter grond zijn. Zo duur is zelfs de grondprijs in hartje New York niet.

Ik kan het niet geloven. Dhr. ‘t Lam heeft zich waarschijnlijk niet aan de regels gehouden die voor een ieder gelden en hij wil nu toch zijn zin krijgen. Waarschijnlijk is dit ook een schoolvoorbeeld van een casus waar advocaten zich in vast bijten. Dure uren declareren. En dus op kosten van de cliënt een jarenlange juridische strijd uitvoeren. Ik ben eigenlijk best wel benieuwd hoeveel euro Mr. I. Roorda inmiddels heeft verdiend aan het voeren van juridische procedures tegen de gemeente Aalburg. Helaas kan ik hiervoor geen WOB-verzoek bij hem indienen.

Ik vind het een zorgwekkende ontwikkeling. De juridificering van de maatschappij. Overgewaaid uit Amerika waar advocaten al in wachtkamers van ziekenhuizen post vatten om cliënten te scoren namens wie ze grote claims kunnen indienen bij ziekenhuizen, bedrijven en overheden. Het risico ligt op de loert dat steeds minder mensen fouten durven te maken en/of verantwoordelijkheid durven te nemen. Of dat brieven en besluiten drie keer door een ambtelijke molens gaan voordat er een antwoord wordt gegeven.

Natuurlijk, we mogen blij zijn dat we in een volwassen rechtstaat leven. En ook dat er mogelijkheden zijn bij de gemeente op inspraak en bezwaar. Maar laten we er met elkaar vooral voor waken hier niet in door te slaan. Lokale overheden worden hierdoor gedwongen om, in mijn ogen soms onnodig hoge kosten te maken. En wie betaald dat uiteindelijk?  Juist wij met z’n allen. Daar ben ik blij dat we in Aalburg de koers van een participerende overheid die een aantal jaar geleden is ingezet doorzetten. Met elkaar meedenken hoe iets gerealiseerd kan worden in plaats van kijken waarom iets niet kan!

Die 200.000 euro is dan toch maar weer mooi 15,85 euro per inwoner. En daar had de gemeente Aalburg hele leuke dingen van kunnen doen. Hopelijk zijn dhr. ‘t Lam en Roorda dit met het college van Aalburg zich dat óók bewust. Eén ding heeft Mr. Roorda in ieder geval wel bereikt. Door het artikel uit het Altena Nieuws ben ik wel nieuwsgierig geworden hoe de vork in de steel zit.  Binnenkort dus maar eens een bezoekje brengen aan één van de ambtenaren. En wees gerust, ik kan hiervoor bij niemand uren declareren.